Al bij de première van de film bejubelden de recensenten deze zwijgende filmklassieker onder de „Heimatfilms“. Niet alleen de naturgetrouwe opnames van een echte lawine en de strijd van Bärenjosef met een uitgebroken stier, maar vooral het spel van Henny Portens roept zelfs nu nog bewondering op net als toen: »Wenn die Geierwally sagt: Ich liebe - dann liebt die wirklich. Das ist eine Sache fürs Leben. Das mit dem Bärenjosef. Aber sie hat in diesem Film noch etwas anderes zu tun als zu lieben. Und dieses andere, das Hassen, das macht die Geier-Henny wunderbar.«
(Bühne und Film, 1921)

<<<